Gisterenavond begon het plots te onweren. De goesting in een hot pot was echter te groot, en dus zijn we er maar doorgetrokken.

Daar zijn we aan de praat geraakt met Sascha, een rus die hier vietnamees leert. Hij heeft ons een soort wijn gemaakt van insecten laten proeven, die warm gedronken moet worden. Sascha is daar aan de praat geraakt met een groep vietnamezen die russisch spraken. Vijf minuten later stonden we aan hun tafel bier ad fundum en shots wodka te drinken. Mot, hai, baa…

Nadat we Sascha thuis afgezet hadden, zijn we nog terecht gekomen in een internetcafé.

Daarna zijn we iets gaan eten in ’Le petit Bruxelles, waar we kennis gemaakt hebben met Pierre, de uitbater, die al veertien jaar in Hanoi woont en hier al vijf jaar een eigen restaurant uitbaat. Hij vertelde ons dat de Belgen in Hanoi elke eerste donderdag van de maand samenkomen om iets te drinken (de Belgische ambassadeur betaalt dan naar het schijnt ook ene, dus wij zullen van de partij zijn).

Vervolgens zijn we nog eens naar de pool-hall getrokken, waar we privé-les kregen (ik vermoed dat ze ons geklungel niet langer konden aanzien).

Op de terugweg zijn we nog een poolhall gepasseerd, waar twee vietnamese kerels ons de lokale spelregels hebben uitgelegd (met spelkaarten en al).

Zaterdag moetsen we dan vroeg op om de bus te nemen naar Ha Long. Na vier uur rijden komen we uiteindelijk toe. Al snel wordt duidelijk dat onze gids geen al te snuggere is.

Terwijl we moeten wachten in de regen, bestudeert hij de namenlijkst meerdere malen. Af en toe haalt hij iemand uit onze groep om die enkele meters verder te doen wachten. Na een tweetal uren gaan we dan toch allemaal aan boord.

De eerste stop is een bezoek aan een grot die voorzien is van de nodige lichteffecten.

Tijdens het rondvaren komen we enkele ‘huizen’ tegen.

‘s Avonds mogen we nog wat kajakken in de regen, spelen we een spelleke wiezen en dan ons bed in. ‘s Anderdaags wordt er om 7 uur al op de deur van ons kajuit gebonkt (en dat op ne zondag…). Het ontbijt is blijkbaar klaar. We varen doelloos rond, zouden nog een andere grot bezoeken wat dan toch niet doorgaat, en rond 11 uur worden we terug afgezet aan land. We moeten een uur wachten op de bus. Dan nog maar een klappeke doen met de mensen van onze groep. De meesten zijn jongeren die aan het rondtrekken zijn. In de late namiddag worden we afgezet in het centrum en nemen we afscheid van iedereen. ‘s Avonds gaan we nog met een Brit die ook op onze boot zat iets drinken.

Bon, dit zullen wij niet kunnen oplossen. Dan maar naar Tien die ons ook prompt voorziet van een ftp en svn account.

Iets totaal anders, sinds enkele dagen werken de lichten aan het dichtsbijzijnde kruispunt niet meer. En dat geeft volgend resultaat bij weinig verkeer en bij iets meer verkeer.

En dan nog iets totaal anders, het avondmaal:

Een kopke, twee poten en nog meer vlees, lekker.

Vandaag zijn we in het centrum een tripje naar Ha Long bay (te zien op de foto bovenaan de site) gaan boeken. Onderweg komen we één van de vele kappers tegen.

We zijn wat blijven plakken aan het Hoam Kiem meer waar we een klapke gedaan hebben met Zung, die aan de HUT voor burgerlijk ingenieur studeert.

• Een vietnamese leerkracht die enkele jaren in Parijs heeft gewoond. En hij kon zeer goed frans spreken.
• Kris, Mi Hwa en hun bende (2 chinezen, 1vietnamees, 1 duitse) met wie we samen een partijtje basket hebben gespeeld.
• De eigenaar van een cafe die in Nederland management heeft gestudeerd (mogelijk de broer van de vietnamese leerkracht).
• Zu en zijn vriend die ons vietnamees gaan leren en wij hun engels.

Wij zijn in het kader van universitaire ontwikkelingssamenwerking (VLIR-UOS) naar de Hanoi University of Technology kunnen trekken. Ons onderzoek bestaat uit het evalueren van een routeringsprotocol (MCF, GRAB) voor wireless sensor networks. En dat ziet er dan ongeveer zo uit: